نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
The necessity of the proportionality of the prosecution of the criminal case is the main one, in the light of which, the prosecutor is given the authority to abandon the prosecution by carefully examining the individual situation of the criminal and the public benefit if it is not useful. After the case is prepared, the prosecutor's office understands that it is better to prevent the prosecution. That is, if the prosecution is not a fair trial, it should stop the prosecution, which is a form of justice. The concept of the proportionality of the prosecution with the judicial principle is one of the important principles in Iranian and British law, and because justice in a fair trial must deal with the delinquency of children and adolescents with special sensitivity, and the goal is to prevent them from entering the cycle of criminal justice, which leads to the achievement of the procedure In order to prevent the repetition of the crime, rehabilitation of the victim is an alternative to prosecution, so justice is better in this segment of the society. This article, using the analytical-descriptive method, after examining these rules, tries to find out the manifestation of this principle in Iranian and English law and discusses this principle in the criminal law of Iran and England, and this result strongly explains the effects of decriminalization and the methods used in England. According to Iranian values, give more powers to the prosecutor to act more flexibly.
کلیدواژهها English
سیاهۀ منابع
الف- منابع فارسی:
آخوندی، محمود. آیین دادرسی کیفری. چاپ 13، جلد 1، تهران: نشر سازمان چاپ و انتشارات، 1386.
آقایی، سارا. «کاربست ادبیات عدالت ترمیمی در نظام عدالت جهانی کودکان و نوجوانان: مبانی نظری، موانع و ظرفیتها» در: چکیده مقالات دومین همایش دوسالانه بینالمللی عدالت ترمیمی؛ پل ارتباطی میان تمدنهای جاده ابریشم، سرویراستار: محمد فرجیها، 137-139. تهران: نشر میزان،1397.
باباخانی، عرفان، مهران پرسته، و جیمی هرنگ. «ارزیابی عدالت ترمیمی در مرحلۀ پلیسی در نظام کیفری ایران و فرانسه» (همایش بینالمللی پلیس و عدالت ترمیمی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، 1397).
جمشیدی، علیرضا، و علیرضا نوریان. «متناسب بودن تعقیب کیفری: مفهوم، مبانی و جلوهها در حقوق ایران و انگلستان»، فصلنامه پژوهش حقوق کیفری 1، شماره 3 (1392): 143-161.
جهانیپور، محمدعلی. دادرسی کیفری اختصاصی اطفال و نوجوانان بزهکار. تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهر دانش، 1397.
حضرتی، صمد. «جایگاه قرار تعلیق تعقیب در نظام کیفری کنون»، پیام آموزش، شمارۀ 23 (1392):61-63.
خدابندهلو خان کندی، اصغر. «بررسی تطبیقی دادرسی اطفال بزهکار در حقوق ایران و انگلستان» پایاننامۀ کارشناسیارشد، دانشگاه شهید بهشتی، 1392.
رضوانی، محمد، و میلاد طاهریان. «قضازدایی در عدالت کیفری کودکان و نوجوانان با تأکید بر اسناد بینالمللی و نظام کیفری ایران»، در: سیاست کیفری کودکان و نوجوانان بزهدیده و بزهکار، به کوشش: حسین پور محیآبادی، 306-326. تهران: میزان، 1395.
روشن قنبری، عطاالله. «نگاهی به معاملۀ اتهام در حقوق ایالات متحده آمریکا»، ماهنامۀ حقوقی کانون سردفتران و دفتریاران 2، شمارۀ ۱03 (1389): 101‑110.
ساقیان، محمدمهدی. «حقـوق دفـاعی مـتهم در جـایگزینهای تعقیب کیفری»، آموزههای حقوق کیفری 16، شماره 17 (1398): 161-188.
شکرچیزاده، محسن. آیین دادرسی کیفری انگلستان (قاعدۀ اقتضای تعقیب). تهران: انتشارات مجد، 1394.
صادقی، ولیالله. «قضازدایی» در: دانشنامۀ سیاستگذاری حقوقی. به کوشش: لعیا جنیدی و امیرحسن نیازپور. تهران: ریاست جمهوری، معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات ، 1399.
عظیمزاده،شادی، و هدیه هدایت. «از جبران خسارت ناشی از جرم علیه کودک تا نحوۀ ترمیم خسارات؛ با نگاه تطبیقی به قوانین کشورهای اروپایی، آمریکایی و اسناد بینالمللی»، پژوهش حقوق کیفری 5، شمارۀ 17 (1395): 31-65.
قانون آیین دادرسی کیفری، ۱3۹2.
قانون تشکیل شرکت پست جمهوری اسلامی ایران، ۱366.
قانون تعزیرات حکومتی امور بهداشتی و درمانی، ۱367.
قانون مبارزه با مواد مخدر، 1389.
قانون مجازات اسلامی، ۱3۹2.
قورچی بیگی، مجید، و معصومه شهرانی. «میزان صدور احکام بازپرورانه در بزهکاری کودکان و نوجوانان بعد از تصویب قانون مجازات اسلامی 1392»، مجلۀ حقوقی دادگستری 82، شماره 102 (تابستان 1397): 161-189.
محمودی جانکی، فیروز. «حق دفاع متهم» در: علوم جنایی ( گزیده مقالات برای ارتقا دانش دستاندرکاران مبارزه با مواد مخدر در ایران)، زیر نظر کمیته معاضدت قضایی ستاد مبارزه با موادمخدر. قم: سلسبیل، 1384.
معاونت حقوقی ریاستجمهوری. منتخب جلد اول جرایم و مجازاتها. تهران: معاونت تدوین و تنقیح و انتشار قوانین و مقررات، 1392.
مهرا، نسرین. عدالت کیفری کودکان و نوجوانان. تهران: انتشارات میزان، 1390.
مؤذنزادگان، حسنعلی، غلامحسن کوشکی، محمد بارانی، و حسین یاراحمدی. «قضازدایی پلیسی در قبال اطفال ونوجوانان بزهکار مطالعۀ تطبیقی نیوزیلند،کانادا و ایران»، فصلنامۀ پژوهشهای دانش انتظامی 18، شمارۀ 3 (زمستان 1395): 45-69.
میری، رضا. تعقیب کیفری. چاپ 1، تهران: انتشارات مجد، 1390.
میلانی، علیرضا، و علی پورقاسم. «بایگانی کردن پروندۀ کیفری»، فصلنامۀ مطالعات علوم اجتماعی 2، شماره 1 (1395): 12-16.
نوروزی، بهروز، مهرا صفاری،علی مهدوی، و محمدعلی ثابت. «اصل اقتضاء تعقیب در قلمرو جرایم اطفال و نوجوانان در حقوق ایران و انگلستان»، فصلنامۀ تحقیقات حقوق خصوصی و کیفری، شمارۀ 34 (1396): 153-184.
نیاز پور، امیرحسین. توافقی شدن آیین دادرسی کیفری. چاپ 1، تهران: نشر میزان، 1390.
وطنخواه، ویدا. «ترمیمی شدن عدالت کیفری اطفال و نوجوانان در حقوق ایران و انگلستان» پایاننامه کارشناسیارشد، دانشگاه شهید بهشتی، 1386.
ب- منابع لاتین:
Ashworth, Andrew, and Mike Redmayne. The Criminal Process. 4th edition, Oxford: University PRESS, 2002.
Campbell Black, Henry. Black's Law Dictionary West Publishing Co. 6th Edition, [N.P]:1990.
Catherne, Elliott, and Quinn. Tort Law. 11th edition, United Kingdom: Pearson Education Limited, 2017.
Children and Young People Act, 1969.
Code of Practice for Youth Conditional Cautions for 16 & 17 Year Olds, Laid Before Parliamency In Draft Pursuant to Section 66 G of The Crime And Disorder Act 1988 Subject to Approval By A Resolution of Each House of Parliament , No 1-2, 2009.
Code of Practice for Youth Conditional Cautions for 16 & 17 Year Old. Crime & Disorder Act 1998, No 66A, 2, 2009.
Crime and Disorder Act, 1998.
Gelsthorp, Land Morris. “Much Ado about Nothing: A critical comment on Key Provision Relating to Children in the Crime and Disorder Act.” Child and Family law Qurterly 11, no. 3 (1998): 210.
Glotova, E. “Le rappel à la loi pour les mineurs, une expérience personnelle.” Journal du droit des jeunes 2016/1, N° 351-352 (2016): 62-66.
Hannibal, Martin, and Lisa Mount Ford. LPC Handbook on Criminal Litigation. 1st published, Oxford: OUP Oxford, 2008.
Home Office Circular, Annex C, Op. Cit, No 8-8, 2006.
Home Office Circular, 2008.
Jasch, Michael. Police And Prosecutions: Vanishing Differences Between Practices in England and Germany, Public Law. [N.P]: Institute of Criminal Justice. 2010.
Lourine Kaal, Hendrien. The Police Cautioning of Drug Offenders: Policies Practices, And Attiudes. England: The University of Bristol, 2008.
Ray, James V., and Kristina Childs. “Juvenile Diversion.” In The Handbook of Juvenile Delinquency and Juvenile Justice. edited by Marvin D. Krohn and Jodi Lane, 422-438. Oxford: Willey- Blackwell, 2015.
Schmalleger, Frank. Criminal Justice Today, An Introductory Text for the 21 st century. 11th edition, Hoboken/New Jersey: Pearson Prentice Hall., 2010.
Slapper, Gary, and David Kelly. The English Legal System: 2009-2010. 10th edition, Abingdon: Routledge Cavendish, 2009.
Sprack John. A Practical Approach to Criminal Procedure. 13th edition, England: Oxford University Press, 2014.
Stoate, Richard. National Standards for Cautioning (Revised), No. 1, Note 1A.
The Director's Guidance on Youth Conditional Cautions Annex A: Offences That May Be Youth Conditionally Cautioned, Summary Only Offences.
The Director's Guidance on Youth Conditional Cautions Annex A: the Offences and Attempts to Commit Them.
The Director's Guidance on Youth Conditional Cautions, 2010.
