نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی مقطع دکتری، رشته حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه حقوق، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه حقوق، دانشگاه شهید بهشتی،تهران، ایران.

10.22096/law.2019.94393.1328

چکیده

تبلیغات مقایسه‌ای به­عنوانِ گونۀ خاصی از تبلیغات یک ابزار افزایش فروش است که تولیدات یا خدمات یک شخص را با تولیدات یا خدمات دیگر یا رقبای دیگر مقایسه می‌کند. در این‌گونه از تبلیغات علی‌القاعده علاوه بر مصالح مصرف‌کنندگان، مصالح رقبا و صاحبان انحصاری حقوق نیز مطرح می‌شود. با عنایت به مزایای این نوع از تبلیغات محدودیت‌های این حوزه باید محتاطانه مورد بررسی قرار گیرد؛ از سوی دیگر آزاد گذاشتن مطلق نیز توالی فاسد گسترده‌ای در حوزه حقوق صاحبان حق، مصرف‌کنندگان و رقبا در پی خواهد داشت، که نباید نادیده انگاشته شود. دستورالعمل 2006/114/EC اتحادیه اروپا مقرر می‌دارد: «تبلیغات مقایسه‌ای» هرگونه تبلیغاتی است که به­طورِ صریح یا ضمنی کالاها یا خدمات ارائه شده توسط رقیب را در قیاس با رقیب دیگر معرفی می‌کند. برخلافِ دستورالعمل‌های اتحادیه اروپا که به تعریف، شرایط و موارد ممنوعیت این نوع از تبلیغات پرداخته‌اند، در حقوق ایران خلأ قانونی و ابهامات زیادی در این زمینه وجود دارد. برای بهره‌گیری از مزایایی که به تفصیل خواهد آمد و اجتناب از معایب و خطرات مطروح، باید با تدوین قوانین و مقررات چارچوبی ترسیم و شرایط و ضوابط لازم‌الرعایه و محدودیت‌های حاکم بر این نوع از تبلیغات را پیش‌بینی نمود؛ بدین ترتیب با رعایت ملاحظات قانونی، می‌توان به‌طورِکلی قائل به آزادی تبلیغات مقایسه‌ای به­عنوانِ یکی از گونه‌های تبلیغات بود.

کلیدواژه‌ها