نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 استاد دانشکدة حقوق و علوم‌سیاسی دانشگاه مازندران

2 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت‌الله آملی

10.22096/law.2017.27922

چکیده

مطابق بند 2 مادة 79 کنوانسیون وین 1980، اگر عدم اجرای قرارداد توسط متعهد، ناشی از قصور شخص ثالثی باشد که متعهد او را برای اجرای تمام یا قسمتی از قرارداد به کار گرفته است، طرف مزبور (متعهد قرارداد) تنها در صورتی از مسئولیت معاف است که به موجب بند اول مادة 79، از مسئولیت معاف باشد و متصدی انجام تعهد از جانب او نیز، در صورت اعمال مقررات بند 1 مادة 79 بر او، از مسئولیت مبری باشد... .» آنچه که در این ماده بحث برانگیز بوده، از یک طرف شرایطی است که باید یک شخص درگیر در قرارداد، دارا باشد تا بتواند به عنوان شخص ثالث مندرج در بند 2 مادة 79، محسوب گردد و دیگر اینکه آیا تأمین‌کنندگان کلی، شخص ثالث محسوب می‌شوند یا خیر؛ از طرف دیگر آیا تحمیل قاعده خاص بند 2 مادة 79 و لزوم قوة قاهره دوگانه، ضروری بوده است؟
به نظر می‌رسد علی‌رغم تفسیرهای مضیق موجود به نفع کشورهای صادرکننده، وجود چنین مقرره‌ای سبب افزایش موانع معافیت بایع و در نتیجه کاهش موارد معافیت بایع نسبت به اعمال اشخاص ثالث، در برابر خریدار می‌گردد. در حقوق ایران نیز عدم اجرای چنین اشخاصی اگر مطابق قاعدة کلی نسبت به بایع قوة قاهره محسوب شود، بایع می‌تواند برای معافیت از مسئولیت در برابر خریدار بدان استناد نماید، هرچند عدم اجرای خود ثالث، ناشی از مواجهه با قوة قاهره نباشد. 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effect of Failure by a Third Person on Vendor's Exemption from Liability (A Comparative Study under Vienna International Sale of Goods Convention 1980 and Iranian Law)

نویسندگان [English]

  • Fakhr al-Din Asghari Aghmashhadi 1
  • Mahdi Fallah 2

1 Professor of Law, Law and Political Sciences Faculty of Mazandaran University

2 Assistant Professor, Private Law Department, Azad University, Ayatollah Amoli Branch

چکیده [English]

According to the second paragraph of Article 79 of the Vienna Convention of 1980, if the party's failure is due to the failure by a third person whom he has engaged to perform the whole or a part of the contract, that party is exempt from liability only if: he is exempt under the preceding paragraph and the person whom he has so engaged would be so exempt if the provisions of that paragraph were applied to him. The controversial issue of this Article, on the one hand, is the conditions that a person involved in a deal should have in order to be considered as a third person as mentioned in the second paragraph of Article 79, and whether general suppliers are regarded as third person or not. On the other hand, the question is whether the imposition of certain rule of second paragraph of Article 79 and necessity of double Force Majeure, are essential? It seems that regardless of narrow interpretation in favor of exporting, such regulation increases the obstacles of seller exemption and consequently, decreases the examples of exemption of seller for the third person actions before the buyer. In Iranian law, if the non-performance is Force Majeure to the seller according to the general rule, the seller can use it as an excuse before the buyer; Even if non-performance of the third person, is not actually caused by Force Majeure.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Non-Performance
  • Third Person
  • Force Majeure
  • Vienna Convention
  • Seller’s Exemption

الف ـ فارسی

    جعفری لنگرودی، محمدجعفر؛ فرهنگ عناصرشناسی، تهران، گنج دانش، 1382.

    هیجده نفر از دانشمندان حقوق دانشگاه‌های معتبر جهان؛ تفسیری بر حقوق بیع بین‌المللی، ترجمه مهراب داراب پور، تهران، انتشارات گنج دانش، 1374.

    شهیدی، مهدی؛ سقوط تعهدات، تهران، مجد، چاپ ششم، 1383.

    صفایی، سیدحسین؛ حقوق بیع بین‌المللی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1384.

    کاتوزیان، ناصر؛ اعمال حقوقی، تهران، شرکت سهامی انتشار، 1382.

    ـــــــ­ــــــ ؛ حقوق مدنی؛ دوره عقود معین (1)، تهران، شرکت سهامی انتشار، چاپ نهم، 1384.

    ــــــــــــــ ؛ قواعد عمومی قراردادها، ج 3، تهران، شرکت سهامی انتشار، چاپ چهارم، 1383.

      Barry, Nicholas (1984), Impracticability and Impossibility in the U. N. Convention on Contracts for the International Sale of Goods, Published in Galston & Smit ed, Matthew Bender.

      Bund Jennifer M. (1998), “Force majeure Clauses: Drafting Advice for the CISG Practitioner”, Journal of Law and Commerce, 381-413.

      Chengwei, Liu (2005), Commentary on the International Sales Law: The 1980 Vienna Sale Convention, 2nd edition, LL. M. of Renmin University of China.

      Enderlein Fritz & Maskow Dietrich (1992), International Sales Law: United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods, Oceana Publication.

      Honnold, John O. (1999), Uniform Law for International Sales under the 1980 United Nations Convention, 3rd ed. , Kluwer Law International.

      Jenkins, Sarah Howard (1998), “Exemption for Nonperformance: UCC, CISG, UNIDROIT Principles -- A Comparative Assessment” , Tulane Law Review.

      International Council of Commercial Arbitration (1997), Yearbook Commercial Arbitration XXII, Albert Jan van den Berg ed. , Kluwer; available at: http://www.cisg.law.pace.edu/cases/960321g1.html,25 Febuary 2014.

      Lookofsky, Joseph (2000), The 1980 United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods, Kluwer Law International.

      Rapsomanikas, Michael G. (1980), “Frustration of Contract in International Trade Law and Comparative Law” , Duquesne Law Review.

      Schlechtriem, Peter (1986), Uniform Sales Law - The UN-Convention on Contracts for the International Sale of Goods, Published by Manz, Vienna.

      Secretariat Commentary on Art. 65 of the 1978 Draft [draft counterpart of CISG Art. 79]: Comment 12; Available at: http://www.cisg. law.pace.edu/cisg/text/secomm/secomm-79. html, 15 May 2014.

      Tallon, Denis (1978), Commentary on the International Sales Law: The 1980 Vienna Sale Convention, Cesare Massimo Bianca & Michael Joachim Bonell eds. , Milan; Available at: http://www.cisg.law.pace.edu/ cisg/biblio/tallon-bb79. html, 20 March 2014.

      Ziegel, Jacob S. (1981), Report to the Uniform Law Conference of Canada on Convention on Contracts for the International Sale of Goods, University of Toronto.

    ب ـ لاتین